ไร้สาระ...บ่นครับ
posted on 28 Apr 2008 12:23 by apple666ผมสอบเสร็จเมื่อวันที่ 21 เมษายน ที่ผ่านมา เก็บเอาความกดดันต่างๆ เอาไว้ กะว่าจะไม่เอามาเล่าแล้วนะ ... แต่ก็ขอระบายหน่อยเหอะ....
ความจริงมันก็ไม่มีอะไรมากมายหรอกนะครับ แต่ว่าด้วยเหตุผลหลายๆ อย่างในตอนนี้ ทำให้ผมเริ่ม "เครียด" ขึ้นมาอีกแล้ว (เป็นอารมณ์ส่วนตัว ... ลึกๆ )
วันนี้อาจารย์นัดมาฟังผลสอบครับ คือว่า ...ถ้าผ่านข้อเขียนแล้วจะต้องสอบปากเปล่าวันพรุ่งนี้ (กะว่าคงไม่ผ่านหรอก ทำข้อสอบได้ไม่ค่อยสวยงาม พูดง่ายๆ คือไม่ถูกใจตัวเองครับ น่าจะทำได้ดีกว่านี้)
คนเราจะมาวัดกันด้วยการสอบครั้งเดียว..มันก็น่าคิดนะครับ
จริงๆแล้ว การสอบวัดคุณสมบัติของนักศึกษาเพื่อที่จะอนุญาตให้นักศึกษาคนนั้นสามารถเสนอเค้าร่างดุษฎีนิพนธ์ได้นั้น เค้าต้องการอะไรกันแน่... ?
นี่ยังเป็นคำถามที่อยู่ในใจของผม และเพื่อนๆ พื่ๆ ที่สอบด้วยกัน
ประเทศไทยต้องการผู้ที่คิดเป็นไม่ใช่เหรอครับ????
แต่จากข้อสอบ... ดูแล้วเหมือนเค้าต้องการตู้เก็บหนังสือเดินได้มากกว่า... ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
แหม... ก็เล่นออกข้อสอบแบบหลับตาแล้วเอานิ้วจิ้มสารบัญมาถามนี่นา... ใครจะไปตอบได้ละเนี่ย........
ข้อสอบบางข้อก็เล่นถามแบบ ... (เอาง่ายๆ เลยละกัน) เอาชื่อหนังสือ 1 เล่มมาออกเป็นข้อสอบ 1 ข้อเลย ประมาณนั้น... ออกข้อสอบแบบ ฉันออกง่าย คนทำ ช่างหัวมัน
แต่ก็อย่างว่าแหละครับ เราเป็นคนทำ เค้าออกอะไรมา เราก็ต้องพยายามทำ พยายามตอบให้ได้ ใช่มั้ยครับ....
นิทานเรื่่องนี้สอนให้รู้ว่า...... หากพยายาม แล้วล้ม.... ก็จงยินดีกว่า ล้ม... โดยยังไม่ได้พยายาม
แล้วทุกท่านที่มีหวัง... ก็ กรุณาเตรียมรับกับคำว่า "ผิดหวัง" ไว้ครึ่งหนึ่่งนะครับ